Szczepienia przeciwko wirusowi HPV powodującemu raka szyjki macicy zalecane są każdej kobiecie. Postęp, jaki dokonał się w ostatnim czasie w medycynie, umożliwia już zabezpieczenie się przed tym nowotworem zarówno dziewczynkom jak i kobietom.

Każda kobieta powinna przedyskutować ze swoim lekarzem możliwość zastosowania szczepionki, a przede wszystkim zadbać o systematyczne badania profilaktyczne pozwalające na wczesne wykrycie choroby. Rak szyjki macicy to jedyny nowotwór którego można uniknąć lub wykryć na wczesnym, zupełnie wyleczalnym etapie rozwoju. Jest to możliwe dzięki dostępnym obecnie narzędziom profilaktycznym, np. szczepieniom przeciw onkogennym odmianom wirusa HPV czy przesiewowym badaniom cytologicznym.

Dotychczasowe badania nad szczepionkami przeciw genitalnym typom HPV wskazują na ich ogromną skuteczność, która sięga 100%.

Zakłada się, że w przypadku ich globalnego zastosowania, liczba zgonów i zapadalność na inwazyjnego raka szyjki macicy obniżyłaby się o ponad 90%.

Ponadto szczepionki te mogą istotnie zmniejszyć występowanie tzw. brodawek płciowych (wywołanych także przez HPV) w obrębie narządów płciowych, które bardzo niekorzystnie wpływają na aktywność seksualną kobiet i mężczyzn, a także zmniejszają szanse posiadania zdrowego potomstwa.

Dlaczego warto się szczepić

Mimo szeroko zakrojonej akcji informacyjnej rak szyjki macicy wciąż jeszcze zbiera w Polsce obfite żniwo, zajmujemy niechlubne II miejsce w Europie.

Co roku w naszym kraju choroba wykrywana jest u około 3200 kobiet, a umiera ich niemal 1800. Średnia długość przeżycia w grupie kobiet, które dotknął rak szyjki macicy w Polsce jest o 120% niższa niż w innych krajach europejskich. Aż jedna na trzy Pacjentki umierające z powodu raka szyjki macicy to kobieta w wieku 25-49 lat. Są to osoby aktywne zawodowo, rodzinnie i towarzysko. Z powyższych powodów niezmiernie ważne jest obniżenie zachorowalności przez oparcie profilaktyki na trzech filarach: edukacji, badaniach cytologicznych i szczepieniach.

Kto nie powinien się szczepić

  • Dziewczęta poniżej 10 lat (z uwagi na brak danych bezpieczeństwa stosowania i immunogenności u pacjentek tej grupy wiekowej)
  • Kobiety w ciąży (ze względu na brak badań ukierunkowanych na podawanie szczepionki kobietom w ciąży)
  • Osoby z uczuleniem na którykolwiek ze składników szczepionki
  • Osoby, u których występuje znaczna gorączka (stan podgorączkowy albo zakażenie górnych dróg oddechowych nie jest przeciwwskazaniem do szczepienia)
  • Szczepionka może być stosowana w okresie karmienia piersią wyłącznie, gdy potencjalne korzyści z jego stosowania przeważają nad potencjalnym ryzykiem

Schemat szczepienia

Szczepionka podawana jest domięśniowo.

Pacjentka powinna się przygotować na trzy dawki szczepionki:

1 dawka

2 dawka – 1 miesiąc po podaniu pierwszej dawki

3 dawka – 6 miesięcy po podaniu pierwszej dawki