Uroginekologia

FIZJOTERAPIA UROGINEKOLOGICZNA

W ofercie Babka Medica pojawiła się nowa usługa – fizjoterapia uroginekologiczna. O tym, na czym polega, jakie daje efekty i kto powinien z niej skorzystać pisze mgr Joanna Głogowska, fizjoterapeutka, specjalistka fizjoterapii uroginekologicznej.

Leczenie fizjoterapeutyczne zaburzeń narządów miednicy mniejszej jest formą postępowania zachowawczego. Wśród najczęściej stosowanych metod fizjoterapeutycznego postępowania zachowawczego znajdują się:

  • ćwiczenia terapeutyczne mięśni dna miednicy, których celem jest wzmocnienie mięśni miednicy małej. W tych ćwiczeniach bardzo ważne jest, by prawidłowo nauczyć się ich wykonywania z wyeliminowaniem działania tłoczni brzusznej. Dobre efekty dają w nietrzymaniu moczu stopnia I lub I/II, jako przygotowanie do zabiegów operacyjnych oraz wzmocnienie i utrzymanie efektów zabiegu operacyjnego. Są też ważnym elementem profilaktyki zaburzeń statyki narządu rodnego i nietrzymania moczu. Wykonywane także pod kontrolą USG.

Ten rodzaj ćwiczeń zalecany jest w przypadkach: nietrzymania moczu, obniżenia/wypadania narządu rodnego, a także poporodowo, w zespołach bólowych miednicy, przed i po zabiegach operacyjnych, by zwiększyć świadomość swojego ciała;

  • elektrostymulacja zalecana jest pacjentom, u których reakcje mięśni są opóźnione, a skurcz słabo wyczuwalny. Elektrostymulacja poprawia ukrwienie, a odpowiedni bodziec elektryczny wymusza siłę skurczu potrzebną do uruchomienia procesu odbudowy mięśnia.

Elektrostymulację stosuje się w przypadku nietrzymania moczu, poporodowo, w zespołach bólowych miednicy, przed i po zabiegach operacyjnych, w uszkodzeniach nerwu sromowego;

  • biofeedback, czyli biologiczne sprzężenie zwrotne. W przypadku wysiłkowego nietrzymania moczu i czynnościowych zaburzeń mikcji jest to nauka świadomego kurczenia i świadomej relaksacji mięśni dna miednicy.

Stosuje się u osób z nietrzymaniem moczu, poporodowo, w zespołach bólowych miednicy, przed i po zabiegach operacyjnych;

  • stosowanie pessariów, specjalnych przyrządów umieszczanych w pochwie, w celu lepszego podparcia szyi pęcherza moczowego i cewki moczowej oraz podtrzymania opadających narządów (np. macica).

Niekiedy poszczególne metody należy łączyć, aby uzyskać zadowalający efekt.

Fizjoterapia uroginekologiczna obejmuje leczenie:

  • wysiłkowego nietrzymania moczu,
  • OAB czyli pęcherza nadreaktywnego (parcia naglące),
  • obniżenia narządów miednicy mniejszej, nietrzymania stolca i gazów,
  • zespołów bólowych w obrębie miednicy.

FIZJOTERAPIA OKOŁOOPERACYJNA

Pacjentki przygotowywane do zabiegu operacyjnego również powinny być poddane fizjoterarapii dna miednicy pod nadzorem specjalisty, aby efekty operacji były jeszcze lepsze, proces gojenia przebiegał sprawniej, a pacjentka szybciej powracała do formy.

FIZJOTERAPIA OKOŁOPORODOWA

Fizjoterapia w ciąży i po porodzie koncentruje się na wyrównywaniu wszelkich deficytów powstających w czasie trwania ciąży. Efektem terapii są między innymi:

  • zmniejszenie dolegliwości układu ruchu (ból kręgosłupa, stawów, obrzęki kończyn dolnych),
  • skrócenie czasu regeneracji po porodzie z uwzględnieniem porodu zarówno siłami natury jak i po cesarskim cięciu (zmniejszenie ryzyka pojawienia się zrostów pooperacyjnych, mobilizacje blizn),
  • zmniejszenie rozstępu mięśni prostych brzucha,
  • minimalizacja ryzyka wystąpienia dysfunkcji układu moczowo – płciowego (nietrzymanie moczu, stolca i gazów, obniżenie narządu rodnego).

Aby terapia przyniosła jak najlepsze rezultaty, konieczne jest przeprowadzenie wywiadu, badania, zapoznanie się z dokumentacją medyczną.

Mgr Joanna Głogowska,
fizjoterapeuta, specjalista fizjoterapii uroginekologicznej

Leave a reply