Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 19 grudnia 2002 r. w sprawie wykazu obowiązkowych szczepień ochronnych oraz zasad przeprowadzania i dokumentacji medycznej oraz zgodnie z treścią Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 18 sierpnia 2011 r. ,w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych, szczepienia u dzieci wykonujemy wyłącznie na podstawie dwóch oryginalnych dokumentów:

  • karty szczepień
  • książeczki szczepień (znajduje się w książeczce zdrowia dziecka)

W Polsce szczepienia ochronne są realizowane zgodnie z obowiązującym Programem Szczepień Ochronnych (tzw. kalendarzem szczepień), który jest co roku aktualizowany.

Dla dzieci w Polsce dostępne są szczepionki obowiązkowe oraz zalecane. Szczepienia ochronne to najskuteczniejsza metoda ochrony przed groźnymi chorobami. Warto zastanowić się nad wyborem szczepień jeszcze w trakcie ciąży lub jak najszybciej po przyjściu dziecka na świat.

szczepienia

W ciągu pierwszych 2 lat życia dzieci powinny otrzymać szczepionki:

obowiązkowe, zapewniające najwęższy zakres ochrony przeciwko:

  • gruźlicy (najczęściej w szpitalu po porodzie)
  • wirusowemu zapaleniu wątroby typu B (tzw. żółtaczce wszczepiennej- I dawka również w szpitalu)
  • błonicy (dyfteryt), tężcowi i krztuścowi (koklusz)
  • pałeczce hemofilnej typu b („hemofilus”)
  • wirusowemu porażeniu dziecięcemu (polio, choroba Heinego i Medina)
  • odrze, śwince i różyczce

zalecane, rozszerzające parasol ochronny, których dodanie do szczepionek obowiązkowych zapewnia maksymalny zakres ochrony dziecka malucha także przed:

  • pneumokokami
  • rotawirusami
  • meningokokami
  • ospie wietrznej
  • grypie
  • i wirusowemu zapaleniu wątroby typu A (tzw. żółtaczce pokarmowej)

Należy pamiętać również o szczepionkach wieloskładnikowych, które w jednej strzykawce zawierają kilka szczepionek obowiązkowych (podawanych podczas tej samej wizyty), co umożliwia zmniejszenie liczby zastrzyków wykonywanych podczas każdej wizyty o 1-3 (w ciągu pierwszych 2 lat życia to 7-9 ukłuć mniej).

Rozszerzona ochrona jest szczególnie ważna dla dzieci, które:

  • będą korzystać lub korzystają ze żłobka i przedszkola, gdyż ryzyko zachorowania na choroby zakaźne jest u nich znacznie większe niż przeciętne
  • mają starsze rodzeństwo uczęszczające do żłobka, przedszkola lub szkoły – starsze dzieci, zwłaszcza nieszczepione, często są źródłem zakażenia młodszych
  • mają rodziców lub dziadków pracujących w szpitalu, żłobku, przedszkolu, szkole lub domu dziecka – w tych placówkach choroby zakaźne występują znacznie częściej niż przeciętnie, a dorośli mogą przenieść zakażenie na swoje dzieci
  • wyjeżdżają za granicę (np. na wakacje), zwłaszcza w rejony częstego występowania niektórych chorób (np. wirusowego zapalenia wątroby, błonicy, krztuśca, meningokoków itp.)
  • często przebywają w szpitalu z powodu choroby przewlekłej lub innych przyczyn (np. wcześniaki) – ryzyko niektórych chorób zakaźnych (np. biegunki rotawirusowej, grypy, wirusowego zapalenia wątroby typu B, ospy wietrznej itp.) jest w szpitalu większe niż przeciętne, zachorowanie na nie jest dla tych dzieci niepotrzebnym dodatkowym obciążeniem, bo często chorują one ciężej i częściej mają poważniejsze powikłania.

W jaki sposób podaje się szczepionki?

Szczepionki podaje się zazwyczaj w postaci zastrzyku. Większość szczepionek zaplanowanych w 1. roku życia wstrzykuje się głęboko domięśniowo (wyjątek stanowi podawana śródskórnie szczepionka przeciwko gruźlicy). Szczepionki przeciwko odrze, śwince i różyczce oraz ospie wietrznej, które przewidziano w 2. roku życia, nie wymagają tak głębokiego podania, dlatego wstrzykuje się je podskórnie.

Jedyną zaplanowaną w pierwszych 2 latach życia dziecka szczepionką przeznaczoną do podawania doustnego jest szczepionka przeciwko biegunce rotawirusowej.

W zależności od wieku dziecka i rodzaju szczepionki zaleca się wstrzyknięcie w przednioboczną część uda lub ramię.

  • Szczepionkę przeciwko gruźlicy (zastrzyk śródskórny) podaje się w górną część lewego ramienia.
  • Szczepionki domięśniowe powinno się podawać – w zależności od wieku dziecka i masy mięśni – w przednioboczną część uda (zalecane u niemowląt i dzieci do ukończenia 3 r.ż.) lub w górną część ramienia (najwcześniej po ukończeniu 18 m.ż.

Należy przestrzegać zalecanego dla każdej szczepionki schematu szczepienia i czasu kolejnych wizyt u lekarza wyznaczonych w obowiązującym programie szczepień ochronnych. O terminach kolejnych szczepień informuje lekarz pediatra.

Wszystkie szczepionki są podawane według sprawdzonego i zarejestrowanego schematu, zatem w miarę możliwości nie należy go zmieniać. Skracanie minimalnych zalecanych przerw między kolejnymi dawkami tej samej szczepionki upośledza często odporność poszczepienną. Wydłużyć czas kolejnego szczepienia może tylko lekarz prowadzący ze wskazań indywidualnych. Jeśli dziecko jest chore albo coś w jego zachowaniu, zdrowiu, rozwoju budzi niepokój lekarza, można odroczyć szczepienie.

Zgodnie z obowiązującym programem szczepień ochronnych dziecko w trakcie większości wizyt związanych ze szczepieniem otrzyma 1—4 zastrzyków. Podanie szczepionki wiąże się z niewielkim bólem, który może być jednak przykrym doznaniem dla małego dziecka.

Należy rozważyć skorzystanie ze szczepionek wieloskładnikowych (5- lub 6-składnikowych), aby zmniejszyć liczbę zastrzyków u małego dziecka. Szczepionki wieloskładnikowe to specjalne preparaty zawierające w jednej strzykawce kilka prostszych szczepionek (5 lub 6). Ze względu na redukcję liczby koniecznych zastrzyków i wizyt u lekarza oraz uproszczenie procedury uodpornienia, znacznie poprawiają one komfort dziecka podczas szczepienia i ułatwiają realizację szczepień. Szczepionki wieloskładnikowe są ponadto bezpieczne i skuteczne, dlatego tak często rodzice wybierają tą metodę szczepienia.

Co należy zabrać na wizytę szczepienną?

Na pierwszą wizytę szczepienną należy koniecznie zabrać:

  1. Książeczkę zdrowia dziecka;
  2. Kartę uodpornienia (otrzymaną w szpitalu);
  3. Pesel dziecka, jeżeli dziecko nie posiada jeszcze swojego numeru, Pesel matki lub opiekuna;
  4. Pieluchę flanelową, by nie kłaść dziecka na zimnej wadze oraz aby podłożyć pod pupą podczas badania lekarskiego.

Bez dwóch dokumentów nie będą wykonane szczepienia. Kartę uodpornienia należy zostawić w placówce w której dziecko będzie szczepione.

Dziecko w czasie wizyty jest badane, mierzone, ważone. Należy określić stan zdrowia dziecka aby można było przystąpić do wykonania szczepienia. Należy pamiętać że podczas każdej wizyty szczepiennej lekarz ma obowiązek poinformować rodzica o szczepieniach zarówno obowiązkowych jak i zalecanych.

KALENDARZ SZCZEPIEŃ DZIECKA OD 2 MIESIĄCA ŻYCIA DO 2 LAT

Miesiąc Zakres szczepień
2 miesiąc – DTPa, HIB, Polio, WZWB
– Pneumokoki
– Rotawirus
3-4 miesiąc – DTPa, HIB, Polio, WZWB
– Pneumokoki
– Rotawirus
5-6 miesiąc – DTPa, HIB, Polio, WZWB
– Pneumokoki
13-14 miesiąc – Odra, świnka, różyczka
– Ospa wietrzna
16-18 miesiąc – DTPa, HIB, Polio, WZWB
– Ospa wietrzna
24 miesiąc – Meningokoki A,C,W-135,Y
– Pneumokoki

Pliki do pobrania:

Wniosek o przekazanie kart uodpornienia do innego świadczeniodawcy

Umów się na wizytę

Oferta specjalna!

 

Newsletter Babka Medica

 

Poradnik