Test PAPPA jest nieinwazyjnym badaniem prenatalnym, które według Polskiego Towarzystwa Ginekologicznego powinno być wykonywane u wszystkich kobiet w ciąży. Badanie to wykonywane jest między 11 a 14 tygodniem ciąży.

Wynik testu oznacza ryzyko wystąpienia trisomii u płodu.

W niektórych krajach badaniom prenatalnym poddają się wszystkie kobiety w ciąży. Dlaczego Polki tak rzadko z nich korzystają? Powodów jest kilka. Główne to niewiedza i lęk. Niektóre kobiety nie wiedzą, że badania nieinwazyjne, takie jak Test PAPPA, nie stanowią żadnego zagrożenia dla przyszłej mamy i jej dziecka. Przy inwazyjnych badaniach prenatalnych ryzyko powikłań ciąży wynosi ok.1 proc. Kolejna przyczyna to ograniczony dostęp do badań.

test-pappa-01

W niektórych środowiskach pokutuje przekonanie, że diagnostyka prenatalna to szukanie pretekstu do przerwania ciąży. Nic bardziej błędnego! Ona daje szansę na urodzenie zdrowego malucha. Umożliwia leczenie dziecka jeszcze w łonie matki lub tuż po narodzinach. Jest wiele chorób, np. arytmia serca czy różnego rodzaju zakażenia, z którymi się walczy, podając kobiecie w ciąży leki. Przeprowadza się nawet operacje płodu, które ratują mu życie i umożliwiają prawidłowy rozwój (np. założenie zastawki przy wodogłowiu). Dokładna diagnostyka pozwala też skierować przyszłą mamę do ośrodka, który specjalizuje się w leczeniu określonej wady (np. serca). Wówczas jeden zespół lekarzy odbiera poród, a drugi natychmiast przystępuje do operacji ratującej życie noworodka.

Badania nieinwazyjne

Nie należy się ich bać. Pobranie próbki krwi i badanie USG płodu nie zagrażają mamie i dziecku. Nieinwazyjne badania prenatalne mogą być wykonywane bez skierowania.

Test PAPP-A

Polega na badaniu poziomu białka PAPP-A i wolnej podjednostki beta hCG we krwi oraz badaniu USG płodu. W badaniu USG ocenia się przezierność karkową NT, obecność kości nosowej oraz inne parametry. Badanie przeprowadza się między 11. a 14. tygodniem ciąży.

test-pappa-02

Test PAPP-A wg metody prof. Kyprosa Nicolaidesa jest bardzo dobrym badaniem przesiewowym w kierunku wad genetycznych. Jest on wykonywany w celu określenia wysokości ryzyka wystąpienia zespołu Downa, zespołu Edwardsa, zespołu Patau oraz wad ośrodkowego układu nerwowego (OUN).

Test nie wykrywa 100% przypadków zespołu Downa i innych patologii płodu. Czułość testu w zakresie wykrywania zespołu Downa wynosi ok. 90% (wykrywanych jest 9 na 10 płodów chorych).

Test PAPPA powinien być wykonywany u wszystkich kobiet w ciąży, ponieważ 70% dzieci z trisomią rodzi się u kobiet poniżej 35 roku życia.

Kolejne kroki przeprowadzenia Testu PAPP-A:

  • szczegółowy wywiad
  • pobranie krwi kobiety ciężarnej (białko ciążowe A – PAPP-A i wolną podjednostkę beta gonadotropiny kosmówkowej – ßhCG)
  • specjalistyczne badanie USG przezierności karkowej (NT), skostnienia kości nosowej, ocena zastawki trójdzielnej – wykonywane jest przez lekarza posiadającego certyfikatt The Fetal Medicine Foundation – Fundacji Medycyny Płodowej z Londynu.

Obliczenia prawdopodobieństwa wystąpienia trisomii wykonuje się przy pomocy programu komputerowego Astraia a dane potrzebne do tych obliczeń to parametry biometryczne płodu, wiek pacjentki, wartości NT (przezierność karkowa), ocena skostnienia kości nosowej oraz parametry biochemiczne. Współczynnik wykrywalności dla Zespołu Downa w teście PAPPA wynosi 90% a dla Zespołu Edwardsa i Zespołu Patau ponad 90%. W przypadku stwierdzenia u płodu nieprawidłowości w badaniu USG, zwiększa to prawdopodobieństwo wystąpienia trisomii. Nie wszystkie wady rozwojowe płodu mają jednak związek z występowaniem aneuploidii, jedną z takich wad jest np. wielotorbielowatość nerek.

test-pappa-03

Kiedy wykonać test?

Test PAPP-A wykonuje się pomiędzy 11 tygodniem ciąży a 13 tygodniem i 6 dniami ciąży. Wiek ciąży określa się według wg daty ostatniej miesiączki oraz USG wykonanego w dniu wizyty w przychodni.

Nieprawidłowy wynik testu nie oznacza choroby płodu, lecz podwyższone ryzyko wystąpienia wad genetycznych. W takim przypadku rozstrzygającym badaniem jest inwazyjne badanie prenatalne czyli amniopunkcja lub biopsja trofoblastu. Wysokie ryzyko może również wskazywać na inną patologię (np. późniejsze powikłanie nadciśnieniem, stanem przedrzucawkowym, zaburzeniami odżywienia płodu, cukrzycą ciężarnych, krwawieniami) i dlatego w przypadku nieprawidłowego wyniku wskazana jest szczególna opieka nad ciężarną.

Prawidłowy wynik oznacza, że ryzyko wystąpienia zespołu Downa u płodu obliczone na podstawie powyższych parametrów jest niskie lecz nie wyklucza jej w 100 % . W takim przypadku badania inwazyjne nie są zazwyczaj zalecane.

Test PAPP-A można wykupić razem z wybranym pakietem ciążowym, zapewniającym przyszłej mamie kompleksowe prowadzenie przez ginekologa-położnika, aż do rozwiązania – zobacz więcej >>

Umów się na wizytę

Oferta specjalna!

 

Newsletter Babka Medica

 

Poradnik

W celu umówienia wizyty prosimy o kontakt z Recepcją: 22 637 50 01